Met weemoed naar Arrow Classic Rock luisteren
Met weemoed luister ik nu naar de radio. Wederom weemoed. Een jaar of acht geleden heb ik al eens een column voor de internetsite radio.nl geschreven over weemoed in combinatie met een radio. Het ging toen over een oude Sony Walkman waar ik in de jaren 80 ongelofelijk veel plezier mee heb beleefd toen ik door heel Nederland zwierf en via deze walkman naar de grootste radiopiraten van Nederland luisterde. Jarenlang heb ik deze walkman als soort van pronkstuk geliefkoosd en nooit meer echt gebruikt. Dit om te voorkomen dat dit radiotoestel kapot zou gaan. Net als een goed fles wijn had ik mezelf voorgenomen deze radio alleen maar te gebruiken bij hele speciale gelegenheden. Vandaag voelde ik de weemoed die ik in de jaren 80 dagelijks voelde weer terug. Tijd dus om de oude Sony Walkman weer op te poetsen en te voorzien van nieuwe batterijen.
De reden. Een radiozender die mijn sympathie heeft hoorde ik vandaag tevergeefs strijd voeren om te blijven voortbestaan. Een strijd die mij doet denken een de stervensweg die bijvoorbeeld de grootste piraat van Nederland, het Nijmeegse Keizerstad, in 1989 voerde. Een strijd waarvan je wist dat elke seconde de laatste kon zijn en dat het een strijd was die niet te winnen was. Vandaag voelde ik die emotie weer terug toen ik luisterde naar Arrow Classic Rock. Voor mijn gevoel was die emotie zelfs zo sterk dat ik gewoon die oude Sony Walkman, met de originele niet lekker zittende oordopjes gebruikend, erbij moest pakken. En dus naar Arrow Classic Rock ging luisteren met dat draagbare radiootje van meer dan 25 jaar oud.
Arrow Classic Rock voert een strijd die niet te winnen is. De programmamakers doen op de radio de grootste moeite om geld binnen te halen. Maar deze tot nu toe grootste bedelactie die in 2009 op de radio te horen is geweest gaat niet tot resultaten leiden. En hoe zeer mij het aan mijn hart gaat, gewoonweg omdat ik Arrow Classic Rock een goede radiozender vind, dat is niets meer dan terecht. De Arrow Media Groep, waar Arrow Classic Rock en Arrow Jazz FM onder vallen, heeft namelijk van de financiën een puinhoop gemaakt. Het heeft nooit een goede financiële onderbouwing gemaakt van de aankoop van CAZ FM om zodoende Arrow Classic Rock in Nederland via FM een bijna landelijke dekking te geven. Nog meer laakbaarder is het gedrag van zijn directeur. Deze heeft jarenlang structureel een puinhoop gemaakt van de betaling van vergunninggelden voor de FM frequenties, heeft betalingsregelingen met het Agentschap Telecom geschonden, heeft media op de vingers getikt omdat men zogenaamde onwaarheden zou hebben verkondigd die later dan toch wel weer waar bleken te zijn, maar heeft vooral op niet al te fraaie wijze op het sentiment van de luisteraars proberen in te hakken door de huidige kredietcrisis als excuus te gebruiken. De eerste betalingsachterstand dateert al van enkele jaren geleden. Toen was er nog geen kredietcrisis, beste meneer Ossendrijver. Dat men nu niet aan leningen kan komen om bijna 9 miljoen euro aan achterstanden weg te kunnen werken lijkt me niet zo verwonderlijk. Wie zegt immers dat Arrow zijn betalingen voor deze leningen wel op tijd kan overmaken. Maar nog belangrijker wie zegt dat Arrow naast deze aflossing ook nog eens zelfstandig de nieuwe jaarlijkse betaling voor de vergunningen, waarvan de factuur binnen enkele weken op de deurmat kan vallen, gaat voldoen.
Met weemoed en met de oordopjes van mijn oude Sony Walkman in mijn oor moet ik dan eigenlijk concluderen dat het beschamend is dat Arrow op dit moment geld bij de trouwe luisteraar uit de zak aan het plukken is waarvan men nu al van weet dat men hiermee de radiozenders niet kan redden. En dus slechts een druppel op de gloeiende plaat is. Dat weet men zelf ook maar al te goed. Als je goed naar de bedeluitzending, die het gehele weekeind nog duurt, luistert hoor je nooit een tussenstand en wordt er nooit gezegd hoeveel geld er nog precies nodig is om de zenders te redden van verbanning van de Nederlandse FM drie meter band, om er nog maar eens een term uit het radiopiratenverleden uit te gooien.
Nee, de enige die Arrow Classic Rock nog echt kan redden is Willem van Kooten. De man die aan de wieg stond van de zender. Ik hoop, als luisteraar van deze zender, dat Willem van Kooten zijn “Joost den Draaier piratenhart” in de harde wereld van het zaken doen niet verloren is. Dat ook hij ergens nog een radiotoestel heeft leggen dat weemoed bij hem opwekt. Maar vooral dat Willem op dat radiootje Arrow Classic Rock weet te vinden. Dat het sentiment hem recht in zijn, hopelijk nog aanwezige, piratenhart treft. En 8 miljoen euro overmaakt op de rekening van de Arrow Media Groep.
